19 septiembre 2017

Ollos de auga

Rúa Gamboa. Vigo




Pousa. Pousa. A RODA 

Leo Caldas atravesou a rúa do Principe, cruzou a Porta do Sol, e pasou debaixo da arcada que noutro tempo fora unha das portas da cidade vella. Descendeu polo empedrado deixando a dereita a biblioteca universitaria e a casa episcopal. Tomou a canella que levaba á concatedral, foi en dirección oposta ao templo e baixou pola rúa Gamboa.
Non víu na balconada , a desluada rapaza, que ensimesmada nunha cadeira,  non lía relatos de dous patacos, senón "A conxura dos necios" de John K.Toole. Gabrielle tampouco o víu a el. Non se viron.

Pola quella abaixo, diante da porta da taberna A Esmorga, Xosé Caldo Caletre, sopraba o canón fumeante do seu colt 45. "Ninguén dobra a esquina, sen ter pagado", rosmou.
 Disparáralle a faldriqueira e con tino déralle no peto, que agora soltaba moedas a carradas: céntimos, pesos, reais,  perroas, patacos, dous marabedís  e até un dobrón, que  tintineaban pola Porta  Gamboa, entre o rebulicio dos moitos clientes de cervexa do Corredor. O arce xaponés do cruzamento, era testemuña de que todas xuntas, non valían un patacón.

Atónito, Leo Caldas, entrou ao mesmo tempo n´A Esmorga, na Lideira e no Grial.

Dende fora podía pasar por unha taberna inglesa, con listóns de madeira escura encadrando a pequena fachada branca. Os marcos da porta e das fiestras de cristal biselado eran da mesma madeira. A entrada, cuberta por un telladiño de lousa a dúas augas, facía unha biseira sobre a beirarrúa. 

Dentro, santos bebedores, mollaban a palabra cos godellos, ribeiros e albariños de Christine e Raphael, falando de todo e de nada,  con paixón e  sabedoría e practicando a máxima de Beaudelaire: "Sede sempre poetas, aínda que for en prosa". Cronistas dun tempo.

Domingo Villar. Ollos de auga. Editorial Galaxia.  (Masa coral: santos bebedores)

05 julio 2017

Pode que hipotecados, mais nunca dasafiuzados.





Enrique Granados. Andaluza

Se collemos unha hipoteca de capital C, por n anos, cun  interese anual i, debemos calcular a anualidade  que podemos pagar, para evitar un penoso desafiuzamento.

Exemplo:Un capital C=100.000 €, a retornar en 15 anos, cun intereses do 3 % anual  (poñémolo
 en tanto por 1, 3/100 = 0.03),  deberiamos pagar unha anualidade de:

                     n                                                     15
        C* i (1+i)                  100.000 * 0,03 (1 + 0,03)        3.000 * (1,5580)    
A =  --------------         A =   --------------------------------- =   -----------------------------  =   8.376 €
               n                                       15                              1,5580 - 1
        (1+i)  - 1                      (1 + 0,03)  - 1

Nos 15 anos pagariamos 8.376 € * 15 = 125.642 € (capital + xuros).

Se os pagos foren mensuais,  i=0,03/12 = 0,0025.        15 anos * 12 meses = 180 pagos
                                            180
100.000 * 0.0025 (1 + 0.0025)
--------------------------------------     =   690, 6 €
                          180
          ( 1 +0.0025)  - 1

Ao remate 690,6 * 180  = 124.311,6 €


17 junio 2017

Poñer cartos a medro ou na faldriqueira?

Faldriqueira


I. Albéniz. Iberia (El Puerto)


Se poñemos os cartos a medro no banco, pagarannos un interese ou xuro r, mensual, trimestral ou anual. Homoxeneizase todo coa TAE (taxa anual equivalente).

Supoñamos que poñemos 1.000 € ao 2% anual, por 3 anos,  sen retirar os xuros ou sexa ao interese composto.
                 1º ano           2º ano              3º ano
                                                              1000
                                      1000                   20
                 1000                               
                                         20                    20
                                                                 0,4
1000
                                          20                   20
                     20                                        0,4
                                          0,4                  0,4
                                                                0,008
                                                         ---------------
                                                          1061,208

O cálculo do interese ou xuro  facémolo multiplicando por 0,02 (tanto por 1.   2:100=0,02).                                                    
                                                                                                                                                          
Se C é o capital, r o interese en tanto por 1 e n o número de anos do depósito, aplicamos a fórmula
             n
 C* (1+r)   para obter o total de capital máis xuros.

                        3
1000 x (1+0,02)  = 1061, 208 €,

Idem para outro número calquera de capital,  anos ou xuros.

12 mayo 2017

O verán sen homes

Tempo de amor



Diana Navarro. No te olvides de mi.


Pouco tempo despois de que el dixese a palabra "pausa", toleei e fun directa para o hospital. Non dixo "Non quero volver a verte máis" ou "Acabouse", pero tras trinta anos de casados, esa "pausa" abondou para me converter nunha lunática coa cabeza a piques de estourar, coas matinacións a rebotar e a bater entre si coma flocos de millo que choutan na bolsa dentro do microondas.

A Pausa era francesa e o seu cabelo, acastañado e brillante, aínda que algo debilitado. Os seus peitos, xenerosos e naturais, sen operar, levaba lentes rectangulares e estreitas e posuía unha mente prodixiosa. Era nova, por suposto, vinte anos máis nova ca min, e sospeito que Boris estivo ben de tempo alangreando pola súa colega antes de dar o paso e pasar a explorar as súas zonas máis prominentes.

A banalidade do asunto -o feito de que sexa algo que os homes repiten a diario e ad nauseam cando se dan conta, de socato ou de modo gradual, de que o que É non TEN POR QUE SER, e entón proceden a liberarse das mulleres que avellentan, as que coidaron deles e dos seus fillos durante anos- non silencia a desgraza, os celos nin a humillación que se aseñora das esposas abandonadas. Esposas desprezadas.  Eu xemín, berrei e batín cos puños na parede. Cheguei a asustalo.

Sentada en fronte da miña nai no seu pequeno apartamento, veume á mente a idea de que ela era para min tanto un lugar coma unha persoa. Naquel intre o fogar era a miña nai, ela era a persoa a quen acudía. Non hai vida posible sen unha base, sen un sentido do espazo non só externo senón tamén interno: un loci mental.

 -Seica está a pasalo  bastante ben coas súas aulas- dixo a doutora Diana.
Matinei se levaría razon . . . Tal vez estivera a me aferrar a infidelidade cando, en segredo, gozaba da miña estadía?


Siri Hustvedt na Editorial Hugin e Munin
 

21 abril 2017

CASTELANISMOS SEMÁNTICOS






Antonio Molina y Diana Navarro cantan: Una Paloma Blanca


CASTELANISMOS SEMÁNTICOS
 O asterisco(*) indica que se trata dunha forma ou construcción incorrecta. As solucións correctas e os exemplos recollidos  van en cursiva.

accionarial: Non se debe confundir este adxectivo co substantivo accionario, accionaria. Accionarial fai referencia a aquilo que pertence ou é relativo ás accións dunha sociedade, mentres que accionario - accionaria designan o accionista ou posuidor de accións. Con este significado é sinónimo de accionista: Os *accionariais / accionarios / accionistas de Repsol recolleron onte tódolos seus beneficios.
administrar: Non se debe abusar no emprego deste verbo como sinónimo de subministrar: Onte mesmo, os soldados *administráronlle / subministráronlle á poboación tódolos productos e abandonaron a zona.
adoecer: Non se debe empregar este verbo como sinónimo de carecer, necesitar ou facer falta: O equipo *adoece / carece / necesita dun esquema defensivo coherente.
asolar: É unha palabra correcta co significado de queimar o sol ou de expoñerse ó sol. Trátase dun castelanismo que se debe evitar cando equivale a arrasar, asoballar, devastar, estragar; derramarse, estragarse, secar: Os azulgrás víronse *asolados / asoballados pola potencia do equipo contrario; As zonas *asoladas / arrasadas polo terremoto están recibindo axudas internacionais.
axencia: Este substantivo ás veces emprégase como anglicismo cando o podemos substituír por departamento, dirección ou organismo: Na citada *axencia / departamento, relacionado coa chegada de inmigrantes, recibíronse numerosas protestas polo trato que se lle estaba dando ó polisón marroquí.
buró: Cando se poida substitúase por escritorio; gabinete, comité, oficina, despacho, goberno: O buró / gabinete político permanece en tensión tralas recentes manifestacións populares.
contemplar: É incorrecto o seu emprego co significado de establecer, prever, regular, recoller (unha lei, un artigo): A lei non *contempla / regula esa tipoloxía de abusos.
emprazamento: En galego equivale a citación. Débese substituír cando equivale a localización, instalación, colocación, situación: O tema do *emprazamento / da localización da depuradora tratouse onte no pleno do Concello.
escudería: Forma válida referida ó oficio dos escudeiros. No ámbito deportivo débese substituír por equipo, escuadra: A *escudería / escuadra completa botouse enriba do xogador para felicitalo.
fallo: Débese evitar cando equivale a sentencia, dictame, decisión: O *fallo / a sentencia do xuíz coñeceuse onte pola mañá.
racha: No ámbito deportivo débese substituír por serie, fase, momento, marcha, sorte, tempada: Co resultado de onte o Tenerife rompeu a súa mala *racha / o seu mal momento. No ámbito metereolóxico empréguese refacho ou refolada.
relanzar: Non se debe confundir relanzar, que significa volver lanzar, con reactivar: A xulgar polos resultados de onte a economía estase *relanzando / reactivando dun xeito espectacular


(O Correo Galego)